تحریمها و سیاستها

می گویند روباهها وقتی برای گرفتن مرغ به مرغدانی می زنند، معمولاً با در بسته مواجه می شوند. سوراخهای مرغدانی هم به قدر کافی بزرگ نیستند که روباه بتواند از آن وارد شود. حیله ای که روباه می زند این است که دم خود را از سوراخی وارد مرغدانی می کند و تکان می دهد. مرغها از این کار آشفته می شوند و به این طرف و آنطرف می پرند. در نهایت برخی از آنها سوراخی پیدا می کنند و خود را بیرون می اندازند. بیرون انداختن همان و طعمۀ روباه شدن همان.

استادی گرانمایه [حاشیه: این کلمۀ گرانمایه هم از آن کلماتی است که خیلی خوب درست شده و خیلی خوب هم می تواند مفهوم را برساند و در عین حال همینطور مظلوم و بلا استفاده افتاده یک گوشه و صدایش هم در نمی آید! بخصوص آنهایی که کشته مردۀ زبان فارسی هستند می توانند دهها کلمۀ که از «گران» (کلمه ای خوش آهنگ باقی مانده از زبان باستانی) درست شده را استفاده کنند. در لغتنامۀ آن لاین دهخدا می توانید 89 کلمه که در آن از «گران» استفاده شده را بیابید.] این مثال را می زد و می گفت اثر سیاستهای تخریبی کشورهای خارجی بر یک کشور شبیه این است. آنها می توانند صدماتی را به کشور بزنند ولی این صدمات در مقابل آنچه سیاستهای غلط می تواند بر سر کشور آورد، قابل قیاس نیست.

این روزها تحریمها تقریباً  تمامی بخشهای اساسی اقتصاد را در بر گرفته است. بخش نفت و گاز با محدودیتهای شدید روبرو است. اخیراً صحبت از تحریم فعالیتهای بانک مرکزی است که انتقالات پول را با مشکل روبرو می کند. همچنین صحبت از تحریم نفت توسط برخی از کشورهای اروپایی است. البته ایران می تواند بخشی از این تحریمها را دور بزند. حتی شاید تحریم کنندگان به عمد راهی برای دور زدن باز گذاشته باشند تا بازار های جهانی با مشکل بزرگ مواجه نشوند. مشکلی که ایجاد می شود این است که مشتریان غیر تحریمی نفت ایران و فروشندگان کالا به ایران در مبادله با ما قدرت انحصاری پیدا می کنند. کالای خود را گرانتر می فروشند و کالای ما را ارزانتر می خرند. این هزینه ها با نظر گرفتن حجم واردات و صادرات ما به میلیاردها دلار می رسد.

حال در این شرایط چه می توان کرد؟ بخش سیاسی قضیه را سیاست دانان جواب بدهند. پاسخ اقتصادی این است که در شرایط بحرانی باید بیشتر مراقب منابع محدود باشیم. در وهلۀ اول تصمیم گیران باید مراقب ارزهای کشور باشند. سیاست ارزی سالهای اخیر و بخصوص ماههای اخیر نشان از نوعی سردرگمی می دهد. در مورد این سیاستها به کرات نوشته ام و چندان نیازی به تکرار آنها نیست. به آنها می افزایم که تحریمها می تواند دسترسی کشور به ارز را محدود کند. ولی این سیاستهای ارزی اشتباه است که ارز محدود را به باد می دهد.

پس نوشت: در دهۀ شصت که کشور با محدودیت ارزی شدید روبرو بود، مسافران خارجی می توانستند ارز ارزان را با ارائۀ بلیط بگیرند. این شده بود موجب پیدایش نوعی شغل. می توانستی عده ای را استخدام کنی، برایشان بلیط ترکیه بگیری، چند روزی با آنها در ترکیه در هتلی ارزان سپری کنی و در قبال استفاده از ارزشان حتی یک ریال هم از آنها نگیری. فروش ارز آنها در بازار آزاد و نیز اقلامی که می شد از ترکیه وارد کرد، کلیۀ هزینه ها بعلاوۀ سود قابل توجه را تضمین می کرد. امروزه هم به نظر می رسد در آن جهت حرکت می کنیم.

7 Responses to تحریمها و سیاستها

  1. ناشناس می‌گه:

    الآن روشهای به روز شده ای از درآمدهای ارزی وجود دارند. میروید برای 4 نفر بلیط ترکیه می گیرید و با بلیط هاتون می رید ارز مسافرتی تهیه میکنید. بعد می روید بلیطهاتون رو کنسل می کنید (با 10 درصد کاهش قیمت). بعد می روید بازار آزاد ارز هایتان را می فروشید ( با چیزی حدود 30 درصد افزایش قیمت) طبق محاسبه خبر 20:30 این روش با 4 بلیط در 1 روز 2 میلیون تومن سود داشته. حالا حساب کنید که اگر یک صاحب آژانسی بتونه این روش رو چند بار در روز استفاده کنه چی میشه !!!!!!!!

    • حسین می‌گه:

      خدا خیرت دهد جناب ناشناس که کار ما رو راحت کردی. بفرمائید آقای بانک مرکزی. ارزها رو قلپ قلپ بدین به صاحبان آژانس و رفقای دیگر. از من قبول نکردی، جناب ناشناس مجبور شد شخصاً وارد بشه.

  2. علی می‌گه:

    راستش با توجه به اینکه دهه شصت درباره روشهای گوناگون رانت خواری بسیار آموزنده بود بعید است که بانک مرکزی چندان گوش شنوایی هم داشته باشد. گاهی فکر می کنم خیلیها دارند دعا می کنند که سیستم چند نرخی بشود دوباره.

  3. ناشناس می‌گه:

    آقا سلام مخلصيم دهه 60 يك سري تو بازار شوش از همين راه ارز صاحب همه چيز شدن حالا دهه نود لابد عده اي ديگر و همين جور ادامه دارد . كسي هم نيست فكري كند و كاري واقعا عده اي از طريق همين گرفتن ارز بانكي و فروشش در بازار ازاد صاحب ثروت باد اورده ميشوند

    • حسین می‌گه:

      سلام ناشناس گرامی
      آنها که در دهۀ 60 تو بازار شوش صاحب همه چیز شدند، ثروت خود را مدیون یک سری سیاستهای غلط دیگر هستند. سیاستهای ارزی آنهایی را ثروتمند کرد که به ارز ارزان دسترسی فراوان داشتند. (ماشاالله سیاستها ی غلط یکی دو تا که نیست). بیشتر آنها مدیران دولتی یا شبه دولتی بودند که می توانستند با بانکها ارتباط برقرار کنند. الان هم پول مفت زیادی در بازار ارز است که فقط بخشش کوچکش می رسد به آنهایی که در صف می ایستند تا ارز بگیرند. بخش اصلی رانت ارز را آنهایی می گیرند که اصلاً دیده نمی شوند و کارشان را با یک تلفن انجام می دهند.

  4. بازتاب: گزاره‌ها » لینک‌های هفته (۶7)

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: