آرزوهای دور و دراز من!

از قول آقای طاهری سردبیر تجارت فردا پیغام رسید که در متنی کوتاه خبرهایی که آرزو دارم بشنوم را بگویم. این هم ارزیابی من از اوضاع و لیست آرزوهای دور و دراز من!

در وصف اوضاعی که گرفتارش هستیم این ابیات سعدی کاملاً گویاست:

درختی که اکنون گرفته‌ست پای / به نیروی شخصی برآید ز جای

و گر همچنان روزگاری هلی / به گردونش از بیخ بر نگسلی

سر چشمه شاید گرفتن به بیل / چو پر شد نشاید گذشتن به پیل

هرچند اهل آرزو نیستم ولی برای اینکه به سوال شما پاسخ دهم مواردی را که دوست دارم بشنوم، می‌آورم.

نخست: تصمیمات اقتصادی فقط 99 درصد بر مبنای «هیچ» باشد.

دوم: تصمیم‌گیران دست از گفتن «مردم عزیز و گرامی و قدرشناس و… نگران نباشید» بردارند و بگویند «آهای مردم، خیلی نگران باشید».

سوم: یارانه افراد 10 دهک پایین (درست خوانده‌اید: 10 تا دهک پایین) را قطع کنند و پولش را بدهند به مدیران و کارمندان سازمان‌های دولتی و بفرستندشان مرخصی‌های خیلی طولانی با حقوق، با عنایت ویژه به هر سازمانی که می‌خواهد از این 10 دهک حمایت کند.

چهارم: مردم ما قبل از اینکه بروند بدهند ماشینشان را آب سوز کنند، با کسی که چیزی از فیزیک یا شیمی یا ماشین یا حتی آب می‌داند یک مشورتی بکنند.

پنجم: یک نفر را بفرستند برود به رئیس‌جمهور آمریکا بگوید دمت گرم پوز هیلاری کلینتون را حسابی زدی، حقش بود زنیکه!