«بیماری» خانه های خالی

امسال خبری از دستکاری دولت در بازار مسکن نبود و کم کم داشتیم نگران می شدیم نکند این بخش به حال خود رها شده است تا کارش را بکند. خوشبختانه شورای شهر تهران به دادمان رسید و رفع نگرانی شد، آنهم به شکلی غلیظ.

این بار اسمش را گذاشتند «بیماری» خانه های خالی یا «احتکار خانه» توسط «سوداگران خانه» تا باورکنیم که مصیبتی دارد رخ می دهد.

در حالیکه همه جای دنیا اگر شما خانه ای داشته باشد و آن را اجاره ندهید می توانید بخشی از هزینه های آن را از مالیاتتان کم کنید، در ایران دارند به دنبال راهی می گردند تا شما را، اگر به قصد سود بردن (انگار قصد دارید قتل انجام دهید) در بخش مسکن سرمایه گذاری کنید، با اخذ مالیات بیشتر مجازات کنند.

بخش مسکن در همه جای دنیا از جمله در ایران از مهمترین بخشهایی است که می تواند موجب رشد اقتصادی شود. الان هم که کشورهای صنعتی در رکود هستند، به هر کاری، از جمله کاهش نرخ بهره، دست می زنند تا این بخش را رونق ببخشند. هدف از معافیتهای مالیاتی از خانه ها این است که مردم انگیزه داشته باشند سرمایه کذاری کنند (باور کنید در اقتصاد خرید خانه به معنای سرمایه کذاری است).

حالا زعمای قوم در شورای شهر تهران استدلال می کنند که در ایران در همۀ شهرها بخش مسکن در حال رکود است، بجز تهران، که در آن سوداگران با «تغییر فاز سوداگری» از «خرید غیر مصرفی ملک به قصد فروش با سود بیشتر» به «احداث مجموعه های مسکونی با نیت نگهداری طولانی مدت واحد ها» دارند بازار مسکن را به هم می ریزند. پیشنهاد این زعما هم این است که اگر دولت نمی تواند از این خانه ها مالیات بگیرند، به ما بگویند تا ما از آنها عوارض بگیریم. آنقدر این کار را برایشان «هزینه بر» می کنیم که دور و بر خانه خریدن نگردند.

به این می گویند حل مشکل به روش تشک کشتی: یه خمش رو می گیره، بعد تبدیلش می کنه به دوخم و حالا خاکش می کنه. هورا. دستش به عنوان قهرمان می ره بالا (چقدر حال کردیم با طلاهای کشتی آزاد!)

یک بار هم نمی نشینند فکر کنند، یا اگر فکرشان به جایی نرسید از یکی که خانۀ خالی دارد بپرسند، که مالکان خانه چه مرضی دارند که به جای اجاره دادن خانه و کسب درآمد خانه هایشان را خالی می گذارند.

برای یافتن پاسخ لازم نیست تئوریهای عجیب و غریب ببافیم. مالکان خانه های خالی هزینه-فایده می کنند. اجاره دادن خانه منافعی دارد که مهمترین آنها همان درآمد اجاره است که قطعاً کم نیست. از سوی دیگر فرسوده شدن خانه ها و نیز صدماتی که به طور طبیعی در اثر سکونت به خانه ها وارد می شود هزینۀ اجاره دادن خانه است. به احتمال زیاد این هزینه ها کمتر از اجاره است چرا که بسیاری مایلند خانه هایشان را اجاره بدهند. هزینۀ مهمی که در اعداد و ارقام وارد نمی شود ریسکهای ناشی از در اختیار دیگری قرار دادن ملک است. به کرات اتفاق می افتد که مالک با مستاجر بر سر نحوۀ نگهداری از خانه، یا دریافت اجاره، یا تخلیۀ خانه اختلاف داشته باشد. حتی مالکیت خانه هم می تواند مخدوش شود. دیده ایم شرایطی را که مستاجر با جعل سند خانه ای بدون اینکه مالک باخبر شود فروخته و با پول آن فراری شده است. این ریسکها هزینه های مخفی گزافی است که صاحبخانه ها متحمل می شوند. تنها راهی که دولت می تواند خانه های خالی را به بازار بیاورد این است که چنین هزینه هایی را کم کند.

قرارداد اجاره مثل همۀ قراردادها باید تضمین اجرا داشته باشد. در دنیای کنونی چنین تضمینی را دولتها به طور اعم، و قوۀ قضائیه به طور اخص، تامین می کنند. آنها را درست کنید تا بازار مسکن درست شود.

پس نوشت: دو سال پیش که این موضوع مطرح بود در نوشته ای گفتم که «پر کردن» مصنوعی خانه های خالی برای مالکان آنها برای پرهیز از دخالت دولت چندان هزینه بر نیست. کافی است قرمه سبزیشان را در این خانه ها بار بگذارند، انهم با شنبلیلۀ فراوان!

Advertisements

4 Responses to «بیماری» خانه های خالی

  1. آرش says:

    معلومه متخصص قرمه سبزی هستیا!

    • حسین says:

      کسب این نوع تواناییهای مربوط به «اقتصاد خانوار» لازمه که ثابت کنیم که حرف زدن تنها کاری نیست که از اقتصاد دونا بر می آد. تشریف آوردین در خدمتیم به صرف اقتصاد و قرمه سبزی!

  2. simsilver.com says:

    حسین عزیز
    تاکیدات بیشتر روی اجاره است در حالیکه در همین نوشتاری که به آن اشاره کرده ای گفته شده بود تقاضا برای خرید خانه زیاد است اما شکاف میان قیمت فروش و قدرت خرید این شکل ایستا را بوجود آورده است.

    تازه امکان اش زیاد است که قیمت مسکن به خاطر افزایش قیمت دلار و مصالح -اعلام رسمی تیر آهن دو برابر شد !- بالا برود. شکاف میان طبقه با در آمد ثابت که اکثریت هستند و طبقه-با-سرمایه-بدنبال-سود-عادلانه-که-حق شان است ( همه اینا چون ترسیدم بگم سرمایه دار! ) زیاد تر خواهد شد. صاحبان خانه های خالی دعا می کنند که هر چه زودتر نقدینگی سودجو به مسکن بر گردد و قمار بازی در این زمین انجام گیرد.

    اگر بر نگردد چی ؟ دست غیبی آدام اسمیت وارد عمل خواهد شد وقیمت ها پائین خواهند آمد ؟ تا آنجا که طبقه با در آمد ثابت قادر به خرید آنها شود ؟ به علت عمق زیاد فکر نمیکنم این شکاف کاهش پیدا کند و انتظار یا » رکود با تورم» ادامه خواهد داشت.

    و اگر بر گردد قیمت مسکن باز هم افزایش و این شکاف باز هم بیشترخواهد شد.

    چنین شکافی بزودی در بخش های دیگر نیز پیدا خواهند شد. برای مثال تولید اتوموبیل بشدت کاهش داشته ولی قیمت آن را پس از صعود بهای دلار افزایش بیست سی در صدی دادند ! کارگرانی که بیکار می شوند چطور پراید های گران شده را بخرند ؟ دولت برای ماشین های نوی پارک شده در انتظار فروش مالیات خواهد بست ؟ یا چند تا مدیر دولتی را دستگیر می کند تا … عبرت بگیرند ؟

    به نظر می آد سود دوره های باطل نقدینگی سال های قبل پایان یافته و طبقه-با-سرمایه-بدنبال-سود-عادلانه-که-حق شان است بدون طبقه متوسط فلج شده و تنها راه حل احیای این طبقه است. پرسش یک میلیارد تومانی: چطور می توان در طول ده سال آینده دوباره یک طبقه متوسط ساخت ؟ با دلارهای نفتی ؟ بدون دلار های نفتی ؟ با تحریم ؟ بی تحریم ؟ با این ساختار اقتصادی چنین توقعی بیهوده است. این دستگاه تولید کننده شکاف, انتظار و رکود تورمی است.

    ما در کدام گروه از کشور ها قرار می گیریم ؟ جایی که دخالت های دولت قادر به کاهش شکاف ها نیستند و قوانین اقتصادی عمل نمی کنند و کله معلق می زنند؟ فعلن!

  3. silver price says:

    وی افزود: این مبلغ حدود 300 هزار تومان برای واحدهای 100 متری در منطقه متوسط تهران است که دستورالعمل آن ابلاغ شده، اما اجرای آن بستگی به دستگاه‌ها دارد.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: