تورم مشکلی سیاسی است نه اقتصادی

تورم در ایران بیش از سی درصد شده است. واکنش دبیر کل بانک مرکزی به این مسئله این بوده که «تورم سی درصد بسیار بالا است. ولی چه کنیم. سعی کردیم آنرا کاهش دهیم ولی توانمان در همین حد اجازه داد.»

در همین حدش هم که رئیس بانک مرکزی طلبکار مردم نبوده (که این مردم حرص زدند و رفتند هی کالا خریدند و انبار کردند) یا تورم را به توطئۀ دشمنان نسبت نداده، جای قدردانی دارد. از این که بگذریم می ماند مسئلۀ حل تورم. از دید اقتصاددانان تورم مسئله ای حل شده است.

نمودار زیر مقادیر میانۀ تورم در سالهای 1975 تا 2011 را کشورهای جهان  نشان می دهد.

Inflation in the world-median

بسیاری از اقتصادهای جهان تا اواخردهۀ نود تورمی بوده اند. کشورهای صنعتی در دهۀ هشتاد و کشورهای در حال توسعه در دهۀ نود بر تورم غالب شدند. همانطور که در نمودار دیده می شود، در اواخر دهۀ هفتاد بیش از نیمی از کشورهای جهان تورم دو رقمی داشتند. کشورهای آمریکای جنوبی در دهۀ هشتاد و کشورهای شوروی سابق در دهۀ نود تورمهای چند هزار درصدی را برای یکی دو سال و تورمهای چند صد و چند ده درصدی را برای سالهای متوالی تجربه کردند.

همین کشور همسایه ترکیه از سال 1975 تا 2002 تورم متوسط سالانۀ 57 درصدی داشت. در سال 2001 کمال درویش اقتصاددان ارشد بانک جهانی و یکی از معاونان این بانک بعد از 22 سال فعالیت در بانک به ترکیه دعوت شد و وزیر اقتصاد شد. تورم ترکیه در سال 2003 به 25 درصد و در سال بعد به 10 درصد رسید. از این سال به بعد تورم ترکیه زیر ده درصد بوده و در سالهای اخیر در حد شش درصد مانده است.

این داستان را گفتم تا بگویم که ماجرای تورم ونحوۀ رفع آن در حال حاضر موضوع کتاب اقتصاد کلان مقدماتی است. ایران و چند کشور انگشت شمار دیگر نتوانسته اند تورم را کاهش دهند (یا نخواسته اند. هر چه نباشد تورم ساده ترین روش کسب درآمد دولتها است). اگر ایران نتوانسته بر تورم غلبه کند مشکل را باید جای دیگر جستجو کرد.

3 Responses to تورم مشکلی سیاسی است نه اقتصادی

  1. m می‌گه:

    گفت و گو با تنها اقتصاد دانی که برنده نوبل صلح شد

    بدترین گناه، فریب تهی دستان است

    http://www.tala.ir/showpic.php?id=10963

  2. مهران می‌گه:

    آفرین حسین آقا خیلی خوب بیان کردید

    اتفاقی دارد می افتد سالانه ۸۰ هزار نخبه و تحصیلکرده از کشور می روند
    اگر فضای داخل کشور پذیرای اینها بود ایران از خیلی از کشورها سر بودو حالا خودمان را با ترکیه مقایسه نمیکردیم و این افراد هرگز نمی رفتند به اقتصاد کشورهای بیگانه خدمت کنند

    اقتصاد که درست باشد همه چیز درست خواهد بود
    مسئله اقتصاد هم خیلی ساده است
    نیاز نیست رنگ چشمت آبی باشد و رنگ مویت بور، تا کشوری مدرن باشی.
    با یک مدیریت سالم و یک برنامه ریزی صحیح همه چیز حل است
    حتی نیاز نیست منابع طبیعی فراوان داشته باشی
    اقتصاد ما به جایی رسیده است که ازینکه نفت مان را نمیخرند به فلاکت رسیده است
    آلمان به تک تک افراد کشورش نیازمند است
    اما اینجا نخبه ها را دور میریزند
    افسوس،
    و دیگر هیچ
    وقتی اینگونه می نویسم اشک هایم جاری می شود
    به یاد کودکی که در شهرم گرسنه میخوابند
    به یاد پدری که در حسرت خریدن دو کیلو میوه برای خانواده اش می سوزد
    به یاد پیرزنی که چند وقت پیش برایش غذا بردم و گریست
    به یاد دانش آموزی که بخاطر چکمه های سوراخ برادر بزرگترش باید در برف تند راه برود تا زودتر به بخاری نفتی برسد
    به یاد زنی که خودم دیدم از فرط فقر گریه میکند و از بیکاری شوهرش میگفت
    به مقصران این سیستم میگویم وای بر شما
    تمام خردمندان دلسوز این مملکت یا می روند یا اگر می مانند باید پشت میله های زندان بمانند

    حسین آقا از ته قلبم دوستتان دارم چون میدانم چه انسان خردمندی هستید

    • حسین می‌گه:

      ممنون مهران
      متاسفانه آنچه گفتی درست است و مشکلات اقتصادی بیش از چیزی است که می توانست باشد. ایران کشور ثروتمندی نیست و ما کارآمدی کشورهای صنعتی را نداریم ولی مشکلات سیاسی وضع را بدتر از آنچه به راحتی می توانستیم باشیم، می کنند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: