مصائب دوران تحریم و غیر تحریم

اکبر ترکان در گفت‌وگو با روزنامۀ ایران گوشه‌ای از مشکلات ایران در دوران تحریم‌ها را بر شمرده است. لبّ کلام این است که هر کس دستش رسیده هر قدر توانسته ایران را دوشیده است. نمونۀ گفتنی‌اش اینکه 22 میلیارد دلار نفت را فروخته‌اند به چین و چین همان را به ایران وام داده و بابت سود و بیمه نصفش را برداشته است. این تازه نمونه‌ای بوده که قابل گفتن بوده. نمونه‌های غیر قابل گفتنش را خودتان حدس بزنید.

گوینده قصدش این است که بگوید مشکل را دولت قبلی درست کرده است که درست هم بوده. ولی این چنین مشکلاتی، هر چند در دولت قبل تشدید شد، منحصر به دولت قبل نبوده است. دولت قبلی به دلیل نگرش اشتباهی که در تصمیم‌گیری داشت و ترکیب آن با مشکلات سیاسی که با دولت‌های اروپایی و آمریکا داشت، دچار تحریم‌ها شد. ایران در طول سالیان دراز از این گونه مشکلات، البته با شدت کم و زیاد، به وفور داشته است. دهها برابر این پول به دلیل دعواهای سیاسی بی‌حاصل و سیاست ارزی اشتباه و سیاست قیمت‌گذاری اشتباه و سیاست یارانه‌ای اشتباه هدر رفته است. وقتی دلار بازار آزاد چهار هزار تومان است و بانک مرکزی آن را می‌فروشد به 3300 تومان، یعنی پول را از جیب تولید کنندۀ ایرانی در می‌آورد و می‌ریزد در جیب تولید کنندۀ خارجی. حالا چون مستقیم نیست و نمی‌بینیمش، مثل آن 22 میلیارد نمی‌شود در بوقش کرد. یا وقتی نخست‌وزیر انگلستان چیزی بر علیه ایران و وزیر خارجه‌اش چیزی بر علیه کشورهای عربی می‌گوید، ما می‌خواهیم هر انگلیسی که احیاناً در ایران هست را فوری اخراج کنیم و با انگلیس قطع رابطه کنیم و کشورهای عربی کاری می‌کنند که وزیر خارجۀ انگلیس برود محضرشان و حرفش را تصحیح کند. دولتیان نگویند این کار مخالفان سیاسی و رقبایشان است. روند کار سیاسی در ایران این بوده و مخالف و موافق ندارد.

نه اینکه رفع و رجوع این مشکلات ناشی از تحریم‌ها کار کوچکی است. دست دولتیان و مخالفان برای رفع و رجوع این مشکل درد نکند. ولی این حداقل لازم در کشورداری است. تا رسیدن به حد متوسط کشورداری هنوز راه درازی هست.

Advertisements

3 Responses to مصائب دوران تحریم و غیر تحریم

  1. ضیا says:

    سلام استاد محترم
    انرژی نفت و گاز یکی از مشکلات مردم افغانستان در فصل زمستان است و سروصداهای زیاد در زمستان پیرامون این مسئله بلند میشوند. یکی از بزرگواران این راهکار را پیشنهاد کرده که لینکش اش اینجا میگذارم. فرض کنید شما از افغانستان باشید که مثل ایران نفت و گاز ندارد. درانصورت راهکارهای پیشنهادی شما به عنوان یک اقتصاددان چه خواهد بود؟

    http://8am.af/1395/10/08/strategies-for-control-of-oil-and-gas-prices/

    • حسین says:

      ضیا
      این نوشتۀ خوبی است. به چند نکتۀ مهم اشاره کرده که همه شان درستند. اگر واردات انرژی در انحصار گروه خاصی باشد قیمت ممکن است بالاتر از قیمتی باشد که رقابت ایجاد می کند. مقابله با انحصار یا همان مافیا مهم است هر چند چگونگی این کار ممکن است مشکل باشد. مثلاً دولت اگر بخواهد کار واردات را در انحصار خود بگیرد ممکن است وضع بدتر شود.
      اینکه توصیه نمی کند که دولت انرژی باید ارزان به مردم ارائه کند نکتۀ مثبت بزرگی است. اینکه افغانستان در حال حاضر انرژی زیادی تولید نمی کند طبعاً به این معنی است که قیمت انرژی باید بالا باشد وگرنه اتلاف منابع اقتصادش را فلج می کند. مثل ایران که با این همه نفت و گاز، این همه مشکل دارد چون به دلیل قیمت پایین انرژی اتلافش خیلی زیاد است.
      در دراز مدت هم استراژیهای ذکر شده کاملاً درست به نظر می رسد.
      چیزی که به آن می شود افزود این است که افغانستان باید با شرکتهای بین المللی نفت و گاز وارد مذاکره شود تا هر چه زودتردر منابع نفت و گاز سرمایه گذاری کنند و قبل از اینکه دیر شود منابع را استخراج و استفاده کنند. همانطور که قبلاً در نوشته ای ذکر کردم، چند دهه دیگر ممکن است این منابع به دلایل متعدد قابل استفاده نباشند.

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: